Bağlanma Parası ile Cayma Parasının Ayrımı
Hukuki Makale · 12 Kasım 2026
Av. Thomas Andreas Di Constantinople
Sözleşmenin kuruluşunda verilen paranın hukuki niteliği, tarafların kararlaştırdığı işleve göre belirlenir. TBK m.177’ye göre verilen tutar, aksi anlaşılmadıkça cayma parası değil, sözleşmenin yapıldığına kanıt olan bağlanma parası sayılır. Günlük dilde kullanılan “kapora” sözcüğü tek başına sonucu belirlemez.
Bağlanma parası, aksine sözleşme veya yerel âdet yoksa asıl alacaktan düşülür. Bu tutarın verilmesi, taraflara kendiliğinden sözleşmeden vazgeçme hakkı tanımaz. Dolayısıyla ödeme yapıp sonra anlaşmadan dönmek isteyen kişinin yalnız parayı bırakması, her durumda bütün yükümlülüklerden kurtulmasına yeterli değildir.
Cayma parası açıkça kararlaştırılmışsa TBK m.178 uyarınca her iki taraf da caymaya yetkili sayılır. Parayı veren cayarsa verdiğini bırakır; alan cayarsa aldığının iki katını geri verir. Bu sonuç, geçerli bir cayma parası anlaşmasının varlığını gerektirir. Sözleşmenin şekil veya başka nedenle geçersiz olması ayrıca değerlendirilir.
Uyuşmazlıkta ödeme açıklaması, sözleşme metni ve kuruluş sırasındaki iradeler birlikte incelenir. Ceza koşulu, ön ödeme ve bağlanma veya cayma parası farklı kurumlardır. Bir kaydın cayma hakkı mı, ifanın güvencesi mi yoksa bedelin bir bölümü mü olduğu tespit edilmeden ödeme tutarının iadesi hakkında sonuca gidilemez.
Hukuki Dayanak: 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m.177 ve 178. Resmî mevzuat metni.
İlgili Konular
Bu makale genel hukuki bilgilendirme amacıyla hazırlanmıştır.