İcranın Geri Bırakılmasında Kanun Yolu ve Teminat
Hukuki Makale · 12 Kasım 2026
Av. Thomas Andreas Di Constantinople
Bir mahkeme kararına karşı istinaf veya temyiz yoluna başvurulması, kural olarak kararın icrasını kendiliğinden durdurmaz. İcranın geri bırakılması, kanun yolu incelemesi sürerken ilamın uygulanmasına ilişkin ayrı bir korumadır. Kararın niteliği ve kesinleşme zorunluluğu bulunan özel hâller ayrıca değerlendirilir.
İcra ve İflas Kanunu'nun 36. maddesi, para veya eşya hakkında verilen hükümlerde belirli güvence koşulları öngörür. Depo, uygun teminat veya alacağı karşılayan mahcuz mal gibi unsurlar ilgili çerçevede incelenir. Hangi teminatın yeterli olduğu, hükmedilen edim ve dosya hesabıyla bağlantılıdır.
İcra müdürünün karar alınabilmesi için süre vermesiyle icranın geri bırakılması kararı aynı işlem değildir. Güncel düzenlemede kararın alınacağı merci, takibin yapıldığı yer icra mahkemesidir. İstinaf veya temyiz merciine başvurulması, icra mahkemesinden alınması gereken kararın yerine geçmez.
Kanun yolunun aşaması, verilen kararın kapsamı ve teminatın devamı birlikte izlenir. Başvurunun reddedilmesi veya hükmün bozulması hâlinde güvenceye ve icraya ilişkin sonuçlar farklılaşabilir. HMK m.350 ve m.367 uyarınca nafaka kararlarında icranın geri bırakılmasına karar verilemez.
Örneğin yalnız istinaf dilekçesinin icra dosyasına sunulması, alınması gereken durdurma kararının yerine geçmez. Teminat yatırılması da tek başına bütün sonraki aşamaları tamamlamaz. Kanun yolu kaydı, süre belgesi ve mahkeme kararı dosyada ayrı işlevler görür; icra organının uygulaması bu belgelerin gerçek kapsamıyla uyumlu olmalıdır.
İlgili Konular
Bu makale genel hukuki bilgilendirme amacıyla hazırlanmıştır.